10:17! Şükürler olsun ki ben de geç uyanmanın nasıl bir şey olduğunu yeniden deneyimliyorum! Saate bir kez daha bakıyorum, adeta gözlerime inanamıyorum. Sevinçle fırlıyorum yataktan ama ortalarda ne kedo var ne de Hamdi. Alışılageldiği üzere koşu bandına selamımı verirken gözüm koltuğun köşesine takılıyor; kedonun evde kendince bir şeyler ters gittiğinde kaçıp yine kendince saklandığı o…